Niedobór witaminy K – objawy i przyczyny

niedobór witaminy KWitamina K to grupa związków niezbędnych do prawidłowego przebiegu procesów krzepnięcia krwi. Witamina K wpływa także korzystnie na układ nerwowy, kostny, sercowo – naczyniowy. Niedobór witaminy K nie zdarza się często, wiąże się jednak z poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Największe zagrożenie stanowią nasilone krwawienia. Niedobór występuje fizjologicznie u noworodków – dlatego eksperci z zakresu pediatrii ustalili odpowiednie postępowanie profilaktyczne wdrażane zaraz po porodzie. Niedobory witaminy K dotyczą także większych dzieci czy dorosłych. Jakie są przyczyny niedoboru tego cennego związku? I czy można im zapobiegać?

Witamina K – ile potrzebują jej dzieci, a ile dorośli?

Witamina D3+K2Wyjątkowy kompleks Witamin D3 i K2 w najnowocześniejszych, opatentowanych formach QUALI-D® i K2VITAL®.Witamina D3+K2ZOBACZ W SKLEPIEPodstawowe zapotrzebowanie na witaminę K ustalane jest w oparciu o minimalne dawki witaminy K, które zapobiec mają zaburzeniom krzepnięcia krwi.

Dzienne zapotrzebowanie przedstawia się następująco:

– noworodki: 5 mikrogramów
– niemowlęta: 5 – 10 mikrogramów
– dzieci w wieku od 1 do 3 lat: 15 mikrogramów
– dzieci w wieku od 4 do 6 lat: 20 mikrogramów
– dzieci w wieku od 7 do 9 lat: 25 mikrogramów
– dzieci w wieku od 10 do 12 lat: 40 mikrogramów
– dzieci w wieku od 13 do 15 lat: 50 mikrogramów
– dzieci w wieku od 16 do 18 lat: 55 – 65 mikrogramów
– kobiety: 55 mikrogramów
– mężczyźni: 65 mikrogramów
– kobiety w ciąży i karmiące piersią: 55 mikrogramów

Biorąc jednak pod uwagę, że rola witaminy K w organizmie nie ogranicza się jedynie do regulowania krzepliwości krwi, zapotrzebowanie na witaminę K jest większe – u dorosłych sięgać może nawet 200 mikrogramów. A w szczególnych przypadkach, zwiększających zapotrzebowanie na witaminę K, konieczne jest dostarczenie jeszcze większych dawek witaminy K.

Jak możemy dostarczyć organizmowi witaminy K?

Podstawowym sposobem na dostarczenie witaminy K jest dieta. Zawartość witaminy K w diecie zależy od sposobu uprawy warzyw i owoców, czasu ich ekspozycji na słońce oraz czasu zbiorów. A przyswajanie tej witaminy uwarunkowane jest obecnością kwasów żółciowych oraz kwasów tłuszczowych. W przypadku dobrze zbilansowanej diety możliwe jest dostarczenie ustalonego zapotrzebowania na witaminę K.

Najcenniejsze źródła witaminy K w diecie to:

– zielone liście warzyw (natka pietruszki, jarmuż, sałata, szpinak, botwinka)
– inne warzywa (pomidory, kalafior, brokuły)
– produkty fermentowane (sery dojrzewające, natto)
– mięso i ryby
– oleje roślinne
– nabiał

Warto mieć jednak na uwadze, że z dietą dostarczamy przede wszystkim witaminę K1, a witaminy K2 są w niej bardzo małe ilości – a to właśnie witamina K2 wykazuje bardzo wszechstronny, korzystny wpływ na zdrowie.

Kolejnym źródłem witaminy K jest jej jelitowa synteza pod wpływem flory bakteryjnej. Nie pokryje ona jednak całkowitego zapotrzebowania na witaminę K. Dlatego dobrym sposobem na uzupełnienie puli tego związku w organizmie jest suplementacja. Bez obaw sięgnąć można po naturalną witaminę K2, którą naprawdę trudno jest przedawkować – można stosować dawki nawet tysiąckrotnie wyższe niż zalecane, bez wystąpienia jakichkolwiek skutków ubocznych. Należy natomiast zachować ostrożność podczas suplementowania syntetycznej witaminy K3, która okazuje się być toksyczna w większych dawkach.

Kto jest narażony na niedobór witaminy K?

Niedobór witaminy K występuje fizjologicznie u noworodków. Brak witaminy K wynika z jej miernego przechodzenia przez łożysko, a także braku syntezy jelitowej witaminy K. Układ pokarmowy noworodka jest jeszcze nie w pełni dojrzały, natomiast flora bakteryjna – nierozwinięta. Dlatego do kilku godzin po porodzie podawana jest witamina K w formie zastrzyku, a następnie do 3 miesiąca życia podawać należy witaminę K w kroplach. Ma to na celu dostarczenie odpowiednich ilości witaminy K do momentu, aż bakterie jelitowe rozpoczną jej syntezę.

Zapotrzebowanie na witaminę K zwiększone jest u osób zagrożonych osteoporozą. Witamina K normalizuje wtedy gospodarkę wapniową, uzupełniając działanie witaminy D3. Więcej witaminy K muszą także dostarczyć osoby chore na mukowiscydozę, choroby wątroby i nerek. Także dieta uboga w tłuszcze wymaga suplementacji tego związku, gdyż do jego wchłonięcia niezbędne są kwasy tłuszczowe – a ich brak w diecie prowadzić może do niedoboru witaminy K. Kolejnym czynnikiem ryzyka niedoboru witaminy K jest antybiotykoterapia, która zaburza delikatną równowagę flory bakteryjnej jelit. Ograniczona zostaje wtedy synteza witaminy K w jelicie grubym. A zespoły złego wchłaniania uniemożliwiają przyswojenie witaminy K dostarczonej wraz z dietą.

Najczęstsze objawy niedoboru witaminy K

Objawy niedoboru witaminy K najczęściej dotyczą zaburzeń krzepliwości krwi. U noworodków pojawia się charakterystyczna skaza krwotoczna: pojawiają się czarne, smoliste stolce, krwiste wymioty, krwawienie kikuta pępowiny. Największe zagrożenie stanowią krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego.

Niedobór witaminy K w późniejszym okresie życia objawia się krwawieniami z nosa, krwawieniem z dziąseł. Osoba dotknięta niedoborem witaminy K zauważa tendencję do powstawania siniaków i pękających naczynek. Możliwy jest krwiomocz, krwawienia z przewodu pokarmowego, u kobiet często występują bardzo obfite miesiączki. Zauważalne jest także długie gojenie się ran, ogólne osłabienie spowodowane stopniową utratą krwi oraz częstsze złamania kości.

Joanna Kaźmierczak Autor

Certyfikowany ekspert żywienia i ketozy. Zwolenniczka zdrowego stylu życia i zdrowej diety, propagatorka trendu clean label, praktyk diety ketogenicznej i postu przerywanego. W pracy i życiu prywatnym stawia na brak kompromisów – sięga wyłącznie po produkty i suplementy diety najwyższej jakości.

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o
Twój koszyk
0